Երևանյան ռեստորանների «լիկբեզ»

Երևանյան ռեստորանների «լիկբեզ»

Որակյալ ռեստորանը վայր է, որտեղ կարելի է ոչ միայն հաճելի ժամանակ անցկացնել, այլև այդ նույն ժամանակն արդյունավետ օգտագործել։ Ռեստորան այցելած մարդիկ հիմնականում ցանկանում են համատեղել այս երկուսը։ Վայրի ընտրության հարցում այցելուները խնդիր չունեն՝ Հայաստանում առկա ռեստորանների ցանկը այնքան մեծ է, որ կարելի է խճճվել առաջարկների մեջ։ Եվ միևնույն է, հաճախորդների սերը վայելում են այն ռեստորանները, որտեղ թե հաճելի մթնոլորտ է, թե որակյալ երաժշտություն և առողջ սնունդ, և թե բարձրակարգ սպասարկում։ Համատեղել այս բոլորը մեկ վայրում հաջողվում է ոչ բոլորին։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ  ամեն հայ շաբաթական գոնե երկու անգամ այցելում է հասարակական վայրեր։ Սրճարաններ կամ ռեստորաններ մարդիկ հիմնականում հաճախում են միմյանց հետ շփվելու, զրուցելու համար։ Իհարկե, հաճախ են նաև անցկացնում գործնական հանդիպումներ ու վարում տարատեսակ բանակցություններ։ Տվյալների համաձայն, 18-25 տարեկանների թիրախային կազմում ռեստորաններ ավելի շատ հաճախում են կանայք, քան թե տղամարդիկ։ Պատկերը նույնն է նաև 26-39 տարեկանների կազմում։ Իսկ առավել բարձր տարիքային խմբում՝ 40-60, կանայք զգալիորեն զիջում են դիրքերը։ Հավանաբար, հայ տղամարդկանց տևական ժամանակ է անհրաժեշտ՝ հավուր պատշաճի գնահատելու ռեստորանների մթնոլորտն ու կարևորությունը հասարակական կյանքում։


Ինչևէ, նույն հետազոտությունները ցույց են տվել, որ հասարակական վայրում թողած միջին գումարը չի գերազանցում 5 000 դրամը, առավել ստույգ՝ մեկ անգամ ռեստորան գնալիս ծախսում են 3 000-5 000 դրամ։ Առողջարար ու համեղ կերակուր Երևանում կարելի է գտնել բազմաթիվ հասարակական վայրերում։ Ի դեպ, Հայաստան այցելած շատ զբոսաշրջիկներ նշում են, որ հայերի խոհանոցը զարգացած է, մարդիկ այստեղ հյուրասեր են, ու հատկապես սիրում են հյուրերին առատորեն կերակրել ազգային սննդի բարիքներով: Միևնույն ժամանակ, ինչպես պնդում են ռեստորանների մենեջերները, հայկական ավանդական ուտեստները մեծ մասսայականություն վայելում են միայն տուրիստների շրջանում։ Տոլման, ղափաման, քյուֆտա, հարիսա և այլն պատվիրում են հիմնականում նրանք։

Հայերը գերադասում են լիբանանյան, չինական, ֆրանսիական ու նաև իտալական խոհանոցի ուտեստներ։ Ընդ որում, որքան էլ տարօրինակ լինի, հայերը, օրինակ, ֆրանսիական խոհանոցից գերադասում են գորտի տոտիկները: Ինչպես պնդում են չինական ռեստորանների մենեջերները, հայերը չինական խոհանոցից նախընտրում են բանջարեղենով բրինձը, թթվաքաղցր սոուսով հավը եւ «Ֆնսե» աղցանը: Վերջին տարիներին սիրիահայերի մասսայական ներգաղթի հետ կապված Հայաստանում, ու մասնավորապես՝ Երևանում, զգալիորեն ավելացել են սիրիահայերի ռեստորանները։ Հայերը լիբանանյան խոհանոցից գերադասում են լիբանանյան համեմունքներով պատրաստված հավի կրծքամիսը՝ «Շիշ-թաուքը», ինչպես նաև զաթարն ու հումուսը։

Ինչ վերաբերում է ռեստորանների վարած գնային քաղաքականությանը, ապա այստեղ ամեն ինչ շատ ավելի հեկտիկ է։ Նույն ամերիկանո սուրճի գինը տարբեր ռեստորաններում տատանվում է 700-ից մինչև 1 800 դրամ։ Գնագոյացման վրա ազդում է ոչ միայն բուն պատվերը, այլև ռեստորանի տեղակայման վայրը, ինտերյերն ու սպասարկման մակարդակը։ Երևանյան գրեթե բոլոր ռեստորաններն ունեն հատուկ առաջարկներ լանչի համար, ինչպես նաև առանձին մշակված փաթեթներ թե՜ կորպորատիվ կամ բիզնես հանդիպումների, թե՜ ընտանեկան հավաքույթների համար։


Այսպիսով, երևանյան ռեստորաններն աչքի են ընկնում խոհանոցների բազմազանությամբ և ինտերյերի տարբերություններով։ «Ո՞ւր գնալ, որ ժամանակն անցի և՜ հաճելի, և՜ արդյունավետ» հարցն այս դեպքում, մեղմ ասած, հռետորական է, քանի որ, ինչպես հուշում է ժողովրդական իմաստությունը, ճաշակին ընկեր չկա։ 

37547

(*). նշվածները պարտադիր են լրացման

 
Տվյալներ չկան

^ Վեր